Winnaar JBL&G Scriptieprijs: ‘Tijd is geld, ook bij letselschadezaken'

01-04-2019 16:09 | 3 jaar geleden

Dit is een origineel bericht van
Juridisch Bureau Letselschade & Gezondheidsrecht B.V.

Letselschadeslachtoffers die veel vrije tijd kwijt zijn met hun herstel, hun revalidatie of bijvoorbeeld het inhalen van werk - of studieachterstanden, moeten daarvoor een financiële vergoeding krijgen. Tot dusverre gebeurt dat niet.

“Tijd is geld, ook in het schadevergoedingsrecht”, vindt mr. Laura Kroese (25) uit Amsterdam. Zij won met haar afstudeerscriptie over ‘het verlies van vrije tijd in het licht van de schadebeperkingsplicht’ de jaarlijkse Scriptieprijs van letselschadebureau JBL&G. De prijs, een cheque van 1.000 euro, werd haar vrijdag uitgereikt op het hoofdkantoor van JBL&G in Amsterdam.

Kroeses rekenvoorbeeld uit de praktijk is een 13-jarige scholier, die door een duw van een medeleerling door een ruit viel. Hij heeft ruim tien maanden moeten revalideren, moet de rest van zijn leven oefeningen blijven doen en een speciale orthese dragen, en heeft in zijn vrije tijd vele avonden en weekenden keihard gewerkt om ondanks alle achterstanden op school niet te blijven zitten. In het schaderegelingsproces was de vergoeding van medische kosten, kapotte en aangepaste kleding, vervoer en extra rijlessen prima geregeld. Toen bleek dat de jongen over zou gaan naar de volgende klas, meende de verzekeraar dat op dit punt dus geen vergoeding nodig was.

Volgens Kroese klopt dit niet: “Als de jongen was blijven zitten, had hij duizenden euro’s gekregen voor studievertraging. Nu krijgt hij, als het aan de verzekeraar ligt, helemaal niets. Denk behalve aan het maken van huiswerk en het doen van lichamelijke oefeningen in de eigen vrije tijd ook aan het rijden van en naar doktersafspraken. Het is wel al gangbaar hiervoor een taxi te regelen of een kilometervergoeding te betalen, maar de tijd die aan het reizen zelf wordt besteed wordt buiten beschouwing gelaten. Ook de tijd die de afspraak kost kan uiteraard niet meer naar eigen inzicht worden ingevuld. Terwijl je geen keus hebt: elk slachtoffer wordt geacht zijn schade zoveel mogelijk te beperken.”

Als redelijke vergoeding voor gemiste vrije tijd komt zij via de literatuur uit op een bedrag tussen de €2,50 en het minimumloon van €10 per uur. “Met een bepaald maximum, en bepaalde grenzen: we willen geen lawine aan claims of Amerikaanse toestanden.” Dat het plan om gemiste vrije tijd ook te vergoeden desalniettemin voor een mogelijk kostbare omwenteling in het letselschaderecht kan zorgen, ziet zij ook wel in. Zo valt voor te stellen dat het onder verzekeraars niet heel erg gewaardeerd wordt. Laura Kroese: "Er dient een balans te worden gevonden tussen de rechten en belangen van slachtoffers en verzekeraars."

Kroese studeerde met haar winnende masterscriptie in 2018 af aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Sinds september van dat jaar werkt ze bij Beer advocaten in Amsterdam, waar ze ook stage liep. Eerdere winnaars van de JBL&G Scriptieprijs Letselschade waren Idya Karimi en Niels Blokland (2017) en Kirsten Maes (2016). Ook in 2019 wordt er weer een prijs uitgereikt voor de beste afstudeerscriptie van rechtenstudenten over letselschade. Inzenden kan tot 1 oktober 2019.

Foto: JBL&G-directeur Frederik Lieben reikt de Scriptieprijs 2018 uit aan winnares Laura Kroese. Foto: JBL&G

Juridisch Bureau Letselschade & Gezondheidsrecht B.V.
plaats:
Amsterdam
website:
https://www.juridischbureauletselschade.nl

Andere persberichten van deze organisatie

Gordelplicht bus blijft heikel punt

Deze borden worden in bussen doorgaans massaal genegeerd. Foto; JBL&G

Veel lijnbussen en touringcars zijn tegenwoordig uitgerust met veiligheidsgordels voor de passagiers. Het is verplicht ze dan ook daadwerkelijk om te doen, maar daarop wordt vrijwel nooit gelet. Het nalaten kan je echter niet alleen een boete van 149 euro opleveren, bij een ongeluk komen passagiers zonder gordel er doorgaans ook veel slechter af, en bovendien zal de verzekering waarschijnlijk nog minder uitkeren ook.

Autogordels om: we doen het al bijna vijftig jaar haast automatisch. Bij de invoering van de zogeheten gordelplicht in 1975 hoefde het alleen voorin de auto nog maar, zeventien jaar later waren ook de passagiers op de achterbank aan de beurt. Nog weer later, pas in deze eeuw, verschenen ook de eerste veiligheidsriemen in lijnbussen en touringcars, nadat die in plaats van 80 ook 100 kilometer per uur mochten rijden. Sindsdien geldt ook daar de gordelplicht. Wie weleens in een bus zit, weet dat vrijwel niemand zich daarom bekreunt. 

“We hebben er domweg gewoon geen zicht op, letterlijk en figuurlijk: de chauffeurs zien het zelf heel slecht of mensen hun gordel omdoen. En er zijn ook nog geen cijfers of signalen van, sinds onze QLiners in 2019 met 100 kilometer per uur op de snelweg gingen rijden,” stelt Bonnie Wiersma van QBuzz Groningen en Drenthe.

“Elke passagier er bij het instappen door de buschauffeur op laten wijzen dat hij of zij een gordel om moet doen, is in de praktijk natuurlijk niet haalbaar. Wel staat de gordelplicht omschreven op de informatieschermen in de bus, zijn er stickers die je erop attenderen, en zie je natuurlijk ook de gordels zelf zitten. Het kán je dus eigenlijk niet ontgaan. Maar dan nog is het ieders eigen verantwoordelijkheid die gordel dan ook om te doen. Maar of dat bij elk ritje door iedere passagier ook echt gedaan wordt, blijft natuurlijk de vraag, we weten het eerlijk gezegd gewoonweg niet. Af en toe zijn er OV-BOA’s  in de bus die erop zouden kunnen letten. Maar ja, als je die ziet instappen kun je je gordel ook nog gauw even omdoen natuurlijk …”

Zonder gordel in een auto of een bus gaan zitten kan je niet alleen een bekeuring van 149 euro opleveren, het kan je ook je leven of gezondheid kosten. Directeur Frederik Lieben van letselschadebureau JBL&G in Amsterdam: "Al bij de invoering van de gordelplicht in de jaren zeventig rekende de Stichting Wetenschappelijk Onderzoek Verkeersveiligheid voor, dat de kans op dodelijk letsel bij een ongeluk bij gebruik van een autogordel met ruim 60 procent afneemt, de kans op ernstig letsel met zeker 30 procent. Mensen die bij een ongeluk uit de auto geslingerd worden, overlijden driemaal zo vaak als mensen die in de auto vastgebonden blijven door de gordels."

Behalve de dood, ernstige verwondingen en een boete van 149 euro, kan het niet dragen van een autogordel nóg een nadelig gevolg hebben, waarschuwt Lieben: gordelkorting. "Klinkt als een voordeeltje, maar dat is het zeker niet. Gordelkorting wordt door de verzekeraar toegepast wanneer blijkt dat iemand bij een ongeluk geen gordel droeg, en (mede daardoor) ernstig of ernstiger gewond is geraakt. Wie geen riem omhad, wordt deels schuldig bevonden aan zijn eigen letsel, en krijgt dan slechts een deel van zijn eventuele schadevergoeding uitgekeerd. Meestal gaat het om 25 procent die in mindering wordt gebracht. Wie willens en wetens bij een overduidelijk beschonken chauffeur instapt én zijn gordel niet omdoet, kan bij een ongeluk rekenen op een gordelkorting van wel 40 procent."      

3 weken geleden

‘Raadsel waarom AVP nog niet verplicht is’

Bijna anderhalf miljoen Nederlanders hebben geen aansprakelijkheidsverzekering voor particulieren, blijkt uit de nieuwste cijfers. Letselschadebureaus pleiten voor een verplichte AVP, waarmee de schade die je onverhoopt aan een ander berokkent voor een paar euro per maand is verzekerd tot een miljoen of soms wel 2,5 miljoen euro. Hiermee voorkom je dat je wellicht je hele leven moet kromliggen om een door jou veroorzaakte schade af te betalen.

Je hond springt iemand onverwacht speels in de rug, waardoor die ander ernstig gewond raakt. Je gooit even wat spiritus op de buurtbarbecue, en je buurman loopt vreselijke brandwonden op. Het zijn maar twee praktijkvoorbeelden van letselschadebureau JBL&G in Amsterdam waaruit blijkt hoe snel het heel erg mis kan gaan, met enorme schadeposten tot gevolg. Wie geen aansprakelijkheidsverzekering heeft, draait hiervoor vaak zelf op, of laat het slachtoffer met de brokken zitten.

Volgens de nieuwste cijfers van onderzoeksbureau Ipsos, verstrekt door het Verbond van Verzekeraars, had vorig jaar 92 procent van de Nederlanders wél een AVP. Maar bijna 1,4 miljoen mensen dus niet, met name jongeren. Directeur Frederik Lieben van JBL&G vindt het nog steeds onbegrijpelijk dat mensen geen particuliere aansprakelijkheidsverzekering hebben, en pleit voor een verplichting.

“De dekking bij de AVP is vanouds gelukkig wel behoorlijk hoog, zeker bij ouderen, maar bij de groep jonger dan 35 is bijvoorbeeld bijna een vijfde deel, 19 procent, níét verzekerd. Dat zijn alleen al meer dan een miljoen mensen! Bij ouderen boven de 65 zit de hoogste dekking: 96 procent, dat is natuurlijk al veel beter. Maar ook in die groep gaat het dan toch ook om vele tienduizenden die op dit vlak nog onverzekerd zijn, wat evenzoveel schrijnende schadezaken kan opleveren.”

“Het is mij een raadsel waarom zo’n AVP nog niet verplicht is gesteld, zoals de WA-verzekering voor motorvoertuigen. Er vinden immers ook buiten het verkeer ontzettend veel ongelukken plaats waarbij de veroorzakers niet verzekerd blijken te zijn. Deze veroorzakers moeten in sommige gevallen hun leven lang schadevergoeding aan het slachtoffer blijven betalen, heel pijnlijk. Denk bijvoorbeeld aan een hondenbezitter wiens hond een jong meisje in het gezicht bijt. Als het meisje daar littekens in het gezicht met oogletsel aan overhoudt, is de schadevergoeding die de hondenbezitter moet betalen enorm. Of de situatie waarin iemand tijdens het fietsen een andere fietser aanrijdt, waarbij die dan bijvoorbeeld op de grond belandt, het onderbeen gecompliceerd breekt en nooit meer normaal kan lopen. Ook hier mag de veroorzaker een immense schadevergoeding betalen.”  

“Als zij vervolgens te horen krijgen dat ze zich voor enkele euro’s per maand tegen die situatie hadden kunnen verzekeren, gaan ze door de grond. Idioot gewoon. Ik vind het net als bij de verplichte aansprakelijkheidsverzekering voor motorrijtuigen maatschappelijk belangrijk dat iedere burger wordt beschermd. Dit is zowel wenselijk voor de veroorzaker als voor het slachtoffer, dat in sommige gevallen achter het net vist als de veroorzaker geen cent te makken heeft. Een aansprakelijkheidsverzekering zou voor iedere Nederlander in ieder geval een morele verplichting moeten zijn.”

Bron cijfers: Ipsos

Illustratie: JBL&G

1 maand geleden

Miljoen kijkers voor MAX Vakantieman met killerbeezaak JBL&G

De laatste aflevering van het tv-programma Max Vakantieman trok deze week bijna een miljoen kijkers. Jurist Maarten Klok van letselschadebureau JBL&G vertelde in de uitzending over de nu afgeronde zaak rondom de killerbees: zeer agressieve bijen die in Tanzania Nederlandse toeristen aanvielen. Een man kwam daarbij om het leven.

In 2019 ging het bij een groepsreis door het nationale park Selous in Tanzania goed mis. Een wilde bijenzwerm stortte zich op de 19 safarireizigers, van wie er sommige vele honderden keren werden gestoken. Diverse toeristen belandden in het ziekenhuis, een 69-jarige man overleed. In hoeverre is een reisorganisatie verantwoordelijk bij een incident met grote gevolgen? Dat was bij een eerdere uitzending vorig jaar en nu opnieuw de insteek van het consumentenprogramma Max Vakantieman van Omroep Max. Letselschadespecialist mr. Maarten Klok van JBL&G in Amsterdam trad op namens de gedupeerden, en kon nu gelukkig melden dat de zaken waren afgerond.

Klok: “Reisorganisatie Sawadee heeft zelf nog een eigen onderzoek laten uitvoeren naar het gebeuren. Een beetje vreemd, geheel buiten de slachtoffers om, want normaal kies je natuurlijk samen de experts die daarvoor nodig zijn, en stel je samen de onderzoeksvragen op. Maar het bleek toch een goed onderzoek, dat precies bevestigde wat de reizigers verteld hadden. De reisleiders waren bij de aanval van de bijen meteen in het water gesprongen, met telefoons en al, dus die konden niet meer bellen. Een satelliettelefoon hadden ze niet bij zich. Toen er eenmaal wél bereik was, na urenlang zoeken naar een simkaart, belden ze met alarmnummer 911, terwijl dat in Afrika ook 112 is.”

Met de communicatie, de opvang, de medische zorg en de behandeling nadien ging er nog veel meer mis, voordat iedereen weer terug in Nederland was. Hoewel de reisorganisatie nog steeds niet heeft erkend aansprakelijk te zijn voor de gang van zaken, en zich weer niet in de uitzending liet zien, is nu met alle gedupeerde en gewond geraakte reizigers wel een financiële schikking getroffen waar iedereen zich in kon vinden. “Belangrijker is echter dat ze zich eindelijk gehoord voelen, dat er iets met hun klachten is gedaan, en dat er goede hoop is dat het in de toekomst beter gaat.” Of deze club zelf ooit weer een safarireis zal boeken, blijft zeer de vraag …

2 maanden geleden

Letselschadeclaim na zelfdoding per auto

Een automobilist die een einde aan zijn leven maakte door keihard frontaal tegen een bus te rijden, heeft daarmee ook het leven van de bestuurder van die bus verwoest. Deze busmonteur was na een reparatie net een proefrit aan het maken, toen de automobilist opeens voor hem opdoemde. De autorijder overleed ter plekke, de zwaargewonde monteur kon pas na een uur worden bevrijd.     

 Letselschadebureau JBL&G uit Rotterdam startte een zaak tegen ASR-verzekeringen, bij wie de auto was verzekerd. De nu 65-jarige monteur van de RET in Rotterdam heeft na het ongeluk in mei 2020 een tijd in het ziekenhuis en in een revalidatiekliniek gelegen met onder meer een verbrijzelde linkerzij en een gebroken heup, en is nog steeds niet de oude. Zijn flat moest worden aangepast aan zijn beperkingen, hij moet nog meerdere operaties ondergaan, en komt waarschijnlijk niet meer aan het werk, luttele jaren voor zijn pensioen. Er is al een voorschot betaald voor de aanpassingen en de eerste financiële nood, JBL&G is nog bezig met het in kaart brengen van de volledige schade, nu en in de toekomst.  

 Meteen na het ongeluk op de Vondelingenweg in Rotterdam-Pernis laaide de discussie over de veiligheid van de weg in het havengebied weer op. Het was al het derde dodelijke ongeval in twee jaar tijd. Volgens omwonenden is de 80-kilometerweg regelmatig een racebaan, met veel zwaar verkeer en auto’s die zich niet altijd wat aantrekken van snelheidslimieten en rode verkeerslichten.

 “Maar tegen een automobilist die willens en wetens met 120 kilometer per uur op de verkeerde weghelft op een tegemoetkomende bus komt aanstuiven, zonder zelfs ook maar te remmen, is natuurlijk geen enkele maatregel bestand”, stelt letselschadejurist mr. Frans Overkleeft van JBL&G. “Dit ongeluk was zó bizar, dit hebben ook wij nog nooit meegemaakt in de tien jaar dat we nu bestaan. De bus was een Mercedes Citaro van meer dan 9 ton, maar werd toch behoorlijk in elkaar gedrukt; de auto werd door de kracht van de impact teruggekaatst en vloog de lucht in. Goddank was de bus verder leeg vanwege de proefrit en waren er geen passagiers, anders was de ellende helemaal niet te overzien geweest.”

 De automobilist, een man uit Zuid-Holland die het al vaker over zelfdoding zou hebben gehad, overleed ter plaatse; het mobiele medische team dat per traumahelikopter aankwam kon niets meer voor hem betekenen. Het slachtoffer in de bus kon pas na een uur worden ontzet, nadat een deel van de zijkant van de bus was verwijderd. De beknelde monteur gaf daarbij zelf nog aanwijzingen, omdat er ook dikke stroomkabels liepen waar wel 800 Ampère op kon staan. De spectaculaire bergingsoperatie komt waarschijnlijk binnenkort aan bod in het RTL-tv-programma Als de brandweer

 De aangereden monteur zit ruim een jaar later nog steeds met de brokken, heeft elke dag nog pijn, moet drie keer per week naar de fysiotherapeut, en kampt nog met tal van beperkingen. Zijn vrouw is vooral ‘vreselijk kwaad’ op de veroorzaker van alle ellende, zelf heeft hij het gebeuren getracht een plaats te geven. “Ik vind het vooral heel erg stom dat je een ander meeneemt in je radeloosheid, mijn leven is tenslotte ook een puinhoop nu. Maar ik ga niet bij de pakken neerzitten. Ik probeer er maar zo goed mogelijk weer uit te komen, ik heb een groot doorzettingsvermogen. Wat gebeurd is, is gebeurd, je kunt het niet terugdraaien. Maar ja, je wordt er natuurlijk wel elke dag aan herinnerd.”   

Foto: De bus na de klap. Er kwamen heel wat reddingswerkers aan te pas om de chauffeur te bevrijden.  Foto: MediaTv 

3 maanden geleden

Letselschadebureaus steeds drukker met corona-zaken

Naarmate de pandemie vordert, pikken veel mensen het niet meer dat ze met corona besmet zijn geraakt door het toedoen of juist de laksheid van anderen. Duizenden gevallen staan al als ‘beroepsziekte’ geregistreerd, en letselschadebureaus behandelen steeds meer zaken van Covid-19-patiënten die hun werkgever aansprakelijk stellen voor hun ziekte en de consequenties daarvan.

Vorig jaar alleen al maakten bedrijfsartsen bijna 2000 keer melding van Covid-19 als beroepsziekte, opgelopen tijdens het werk. Dat blijkt uit de net bekend gemaakte Kerncijfers Beroepsziekten van het Nederlands Centrum voor Beroepsziekten. De meeste meldingen kwamen uit de gezondheidszorg, maar ook kwamen er veel signalen uit het onderwijs, de industrie, overheid en openbaar bestuur, en de groot- en detailhandel. In heel veel gevallen was er sprake van onbeschermd contact met besmette personen. Steeds vaker schakelen slachtoffers nu ook een letselschadebureau in.

“We krijgen heel veel mensen aan de lijn, soms echt wanhopig, die nog ziek zijn of al maanden aan het revalideren, en die hun werkgever aansprakelijk willen stellen voor hun ziekte, omdat die bijvoorbeeld niets aan preventie heeft gedaan.” Directeur Frederik Lieben van letselschadebureau JBL&G in Amsterdam kent de corona-zaken van zijn juristen op zijn duimpje, en weet dat er steeds meer bijkomen. “Lastige zaken vaak, maar we proberen wel uit te zoeken of er inderdaad een ander aansprakelijk kan zijn. Veel situaties zijn heel schrijnend, en wat ons betreft ligt de verantwoordelijkheid in sommige gevallen heel duidelijk bij de werkgever.”

  • Een docente op een middelbare school raakte besmet, doordat zij verplicht werd te werken in een lokaal met dertig leerlingen, waar geen enkel raam open kon en er ook niet geventileerd kon worden, en waar evenmin voldoende afstand kon worden gehouden. Achteraf bleek dat er minstens vier besmette leerlingen in de klas moeten hebben gezeten.
  • Een medewerker van een kliniek werd opgedragen te werken met positief geteste jongeren, met enkel een mondkapje ter bescherming. Hij werd zelf zwaar ziek.
  • Ook een door zijn docent besmette student trok bij JBL&G aan de bel: de docent was al een week aan het hoesten geweest, maar wuifde dat zelf telkens weg. Na die week waren meerdere leerlingen besmet, en testte de hoestende docent inderdaad positief op corona.

De zaken zijn allemaal nog te vers voor een afwikkeling, maar wat JBL&G betreft zitten de eerste schadevergoedingen er wel aan te komen. Het gaat dan veelal om extra kosten die vanwege de ziekte gemaakt worden of compensatie voor verlies aan inkomen, maar bijvoorbeeld ook voor studievertraging, hulp in de huishouding en verpest levensgeluk door toedoen van een ander. Lieben: “Het zal in veel gevallen best moeilijk zijn om te bewijzen waardoor je besmet bent geraakt, en dat dat de werkgever valt te verwijten. In de drie genoemde gevallen lijkt het ons echter heel aannemelijk, en aannemelijkheid is bij beroepsziekten juridisch al voldoende. Wie als bouwvakker bijvoorbeeld dag in dag uit met twintig man bovenop elkaars lip in een bouwkeet moet schaften en daar besmet raakt, maakt zeker ook een kans. Het blijft elke keer weer puzzelen en maatwerk.” 

3 maanden geleden

Nieuw offensief voor zieke huurders schimmelhuizen

Er melden zich nog steeds zoveel mensen met ernstige gezondheidsklachten door schimmel in huis, dat letselschadebureau JBL&G uit Amsterdam een nieuw offensief is gestart om hen te helpen. Al eerder trad het bureau met succes op tegen verhuurders die jarenlang niets aan het onderhoud van te vochtige woningen hadden gedaan, met soms doodzieke bewoners als resultaat. 

Met het Meldpunt Letselschade door Vochtig Huis hoopt JBL&G meer huurders in schimmelhuizen bij te kunnen staan in hun soms erg ongelijke strijd tegen grote woningcorporaties en andere lakse verhuurders. “Woningcorporaties zijn nog steeds maar moeilijk vooruit te branden als het gaat om fatsoenlijk onderhoud en goed woningbeheer. Ze schepen huurders liever af met een karig bedrag dan ze een beter huis aan te bieden", stelt directeur Steffy Roos du Maine van JBL&G.

“We zien steeds meer cliënten met ernstige gezondheidsklachten, louter door hun woning. Sommigen slapen al maanden op een laagje plastic op een totaal beschimmelde vloer. Veel huizen zijn er ontzettend slecht aan toe, en onze cliënten ook. Keelpijn, hoofdpijn, jeuk, eczeem, longproblemen, verstopte oren, hoesten: noem maar op, plus alle stress die daarbij komt. Vaak is het echt een hel, waarin ze soms al jaren moeten wonen. Met heteluchtkanonnen, infraroodstralers, airconditioners, vochtvreters, wierook en veel kaarsen proberen ze het leven nog enigszins draaglijk te maken. Schandalig dat daar al zo lang niets aan gebeurt.”

Samen met de SP in Amsterdam had JBL&G drie jaar geleden ook al een tijdelijk meldpunt voor schimmelhuizen. Later kwam ook de gemeente Amsterdam met een Meldpunt Woningcheck. Huurders die geen gehoor vinden bij hun huisbaas, kunnen daar met klachten over hun woning terecht. Ook schimmelproblematiek kan hier worden aangemeld.  JBL&G vindt het nog niet genoeg, en heeft nu weer extra mensen vrijgemaakt voor het eigen meldpunt. “De situatie blijft voor veel mensen in veel te vochtige huizen zo schrijnend, dat we er nu weer met hernieuwde energie vol voor aan de bak gaan”, aldus het letselschadebureau.

Het Meldpunt Letselschade door Vochtig Huis is bedoeld voor huurders die gezondheidsklachten hebben opgelopen in een vochtig huis, en daarvoor vergeefs bij hun huisbaas of verhuurder hebben aangeklopt. Als die blijft weigeren noodzakelijke aanpassingen uit te voeren of een ander huis aan te bieden, helpt JBL&G met het claimen van een schadevergoeding. Gezondheidsklachten door te veel vocht en/of schimmel in huis zijn onder meer astma, kortademigheid, bronchitis, eczeem en luchtweginfecties. Ook stress, hoofdpijn en migraine komen vaak voor. Materiële schade kan eveneens worden geclaimd: kapotte meubels, beschimmeld beddengoed, vochtige boeken, extra stookkosten, en vaak ook smartengeld voor jaren verpest woongenot.

Een cliënte van JBL&G, geestelijk, lichamelijk en financieel kapot door haar gebrekkige woning in Amsterdam,  verwoordde het zo: “Je leven komt letterlijk stil te staan. Ik ben er nu al jaren mee bezig. En dan komt er weer eens iemand van de woningbouwvereniging, en wat gaan ze dan doen? Ze gaan onderzoeken wat jóúw fouten zijn! ‘Ventileert u wel genoeg?’, ‘Stookt u het wel warm?’, ‘Hoe hoog staat de verwarming?’, ‘Hoe lang kookt u elke dag, zeker wel lang hè?’ Dat is zó vermoeiend. Het ligt zogenaamd al jaren allemaal aan mezelf. Ze trekken álles in twijfel. Ik heb zelf een groot rechtvaardigheidsgevoel, maar dit tart werkelijk alles. Dat put je uit, ik ben bekaf.”

Het hernieuwde Meldpunt Letselschade door Vochtig Huis van JBL&G is voor huurders met gezondheidsklachten door schimmel en vocht te bereiken op 0570-235025 of meldpunt@jblg.nl.

https://www.juridischbureauletselschade.nl/meldpunt/

FOTO: Schimmel in  de Dapperstraat in Amsterdam. De woningcorporatie: ‘Ventileert u wel genoeg?’                     Foto: JBL&G

 

5 maanden geleden